Achtergrondverhaal: Een toevallige ontmoeting met grote impact
Hoe Sanne bij de organisatie en bij één van haar maatjes is terechtgekomen, blijkt een bijzonder verhaal. Voor haar HR-studie liep ze stage bij Zorggroep Manna. Toen ze een dag meeliep met een ambulant begeleider, heeft ze Maaike (23), een begeleide bewoner, ontmoet. Tijdens het afstuderen bij Manna besloot Sanne om daar vrijwillig maatje te worden. Sanne had zich oorspronkelijk aangemeld om gekoppeld te worden aan een eenzame oudere, maar bij toeval ontdekte ze toen dat Maaikes vorige maatje net was weggegaan. ‘Zij zocht dus naar een maatje en ik ook, dus eigenlijk was dit een perfecte match! Later is mijn tweede maatje (23) erbij gekomen en nu zijn we gezellig met z’n drieën.’
Het leuke aan vrijwilligerswerk
Naast dat het werk haar voldoening geeft, haalt Sanne er ook veel plezier uit. ‘Mijn maatjes zijn heel creatief en ikzelf ook. Ik maak daar niet altijd genoeg tijd voor vrij, wat ik jammer vind.Onze creatieve activiteiten zijn daarom juist mooi meegenomen. Vrijwilligerswerk is eigenlijk best goed te combineren met hobby's!’
Als er gevraagd wordt of ze ook ergens tegenaan loopt, vertelt Sanne dat er ook grote verschillen zitten tussen zij en haar maatjes.
‘Ik ben erg extravert en chaotisch, en zij zijn meer
introvert en houden van structuur. We kunnen hier gelukkig wel altijd om lachen, en juist dat
verschil maakt het leuk en leerzaam.’
Iedereen wilt uiteindelijk zorg
Vanuit haar baan als HR-adviseur ziet Sanne van dichtbij hoe de zorglasten steeds meer stijgen. ‘Vrijwilligers en mantelzorgers worden steeds belangrijker. Elke bijdrage telt. ’Ze vult aan; ‘Iedereen heeft uiteindelijk zorg nodig in het leven. Dan zou ik het ook fijn vinden dat er mensen bereid zijn om mij te helpen.
Sanne vertelt dat ze ook zelf haar sociale omgeving aanspoort om vrijwilligerswerk op te pakken. ‘Ze vinden het allemaal nobel en een leuk idee, maar ze hebben het idee er niet genoeg tijd voor te hebben. Gelukkig heb ik uiteindelijk eentje kunnen motiveren; diegene is fietsvrijwilliger geworden.’
Sanne’s boodschap
Wat zou ze willen zeggen tegen jongeren die nog nooit eerder vrijwilligerswerk hebben gedaan?
‘Ik denk dat de meesten vrijwilligerswerk wel zouden willen doen, maar niet precies weten hoe.Meestal met de gedachte dat ze zitten met een tijdsgebrek.’
Sanne geeft aan dat ze zelf ook toen in dat bootje zat. ‘Ik wilde al veel langer vrijwilligers werk doen, maar dacht daar nooit tijd voor te hebben. Ik was bezig met mijn studie, meerdere baantjes en een actief sociaal leven.’
Echter ontdekt ze in het aanmeldingsproces dat ze toch veel kan betekenen. ‘Er zijn wel richtlijnen, maar eigenlijk kun je zelf met je maatje afspreken hoe vaak en wanneer je wilt samenkomen. Eens in de drie weken is beter dan niks, en daar hebben sommigen ook voldoende aan. Kijk wat er bij jou past! Voor mij is de belangrijkste beweegreden: als de rollen omgedraaid waren, had jij het ook gewaardeerd dat iemand dit voor jou deed. Dus doe het nu voor een ander. Gewoon omdat het kan.’
